WinterParade | Reportage | CLEEFT

Met de WinterParade collectief lallend de kerst in

Reportage
  • MET DE WINTERPARADE COLLECTIEF LALLEND DE KERST IN 8

Met de WinterParade collectief lallend de kerst in

Reportage
Door:  Alban Mik op 
23/12/2015

Een combinatie van theater, viergangendiner, silent disco en een hele hoop publieksparticipatie. Dat is de WinterParade. Een initiatief om de cultuurliefhebbende mens op een alternatieve manier de kerst in te jagen. CLEEFT was erbij!


De Zuiderkerk is haast niet te missen. De ingang daarentegen is wat lastiger te vinden. Die blijkt aan de achterkant te zijn, op  een klein schimmig pleintje met wat hangjongeren op bankjes. Twee felverlichte, levensgrote woorden verderop het pleintje trekken de aandacht: ‘Winter’ en ‘Parade’. Rondom staat een menigte zich te goed te doen aan glazen Glühwein, wachtend tot ze naar binnen kunnen. Een aantal muzikanten blaast tot die tijd circusachtige muziek het pleintje op.

Lange tafels

Een kwartiertje later mogen we. Gigantisch lange houten tafels staan over de gehele lengte van de kerk. Twee op de begane grond, twee op de eerste verdieping. Meisjes van de bediening staan op de tafels, heten ons welkom en voorzien iedereen van drankjes. Aan het eind van de houten tafels, waar normaal het altaar staat, bevindt zich een podium met daarop een grote open keuken. Het koken is onderdeel van het theater deze avond!

Iedereen krijgt een kopje tomatensoep en wat Turks brood.  Mensen leren hun tafelgenoten kennen en keuvelen wat. De WinterParade is – zoals de naam al doet vermoeden – een initiatief van de organisatoren van de welbekende (zomer)Parade.  ‘De WinterParade is voor ons een manier om de naam Parade ook in de winter levend te houden’, vertelt algemeen directeur van de Parade en – toevallig – tafelgenoot Michiel de Rooij. ‘Winst maken we er totaal niet op en dat is ook niet echt het doel.’

Eten en beleven

Na een heerlijke wildpaté met jam, begint op elke tafel een andere voorstelling. Wij beginnen met Club Gewalt die een muziektheaterversie van ‘Home Alone’ maakt. In Nederlands doorspekt met Engels (of andersom) is het lieve jongetje een alto die aan de drugs verslaafd raakt; de dieven zijn sexy cheerleaders die hem aan die drugs helpen. Iedereen krijgt een koptelefoon die afgestemd is op zijn eigen tafel, zodat de geluiden van de verschillende tafels niet door elkaar lopen. De verleiding is desalniettemin erg groot om zo nu en dan een blik op de andere voorstellingen te werpen. Het naast elkaar bestaan van deze diverse werelden terwijl iedereen toch zo dicht bij elkaar is, voelt surrealistisch, absurd en hoogst vermakelijk aan.

De artiesten rouleren na elke gang. We worden na het hoofdgerecht (Eendenbout, rode kool en aardappelpuree) naar een aparte ruimte geleid voor een ‘poli-emotisch concert’. Dat komt erop neer dat de groep een emotie kiest en op basis hiervan ‘lekker gek ’ met zijn allen een liedje instudeert.  Verder geven de Lucy Ones een dansvoorstelling waarin jongen en meisje een relatie lijken uit te beelden: wegrennen en afstoten maar ook weer naar elkaar toetrekken en vasthouden. Peter Faber houdt tot slot een bevlogen monoloog over liefde.  Tussendoor vanille-ijs en nog een hele hoop collectieve kleinigheidjes zoals samen een mantra lezen.

Dansend de nacht in

Tegen het einde zijn er heel wat vrolijke, dronken gezichten te bespeuren. Men lijkt een goede avond te hebben gehad.  Als de organisatie afsluit met een poli-emotisch orkest, maar dit keer met de hele zaal, brult de meerderheid hartstochtelijk mee. Dan worden de koptelefoons opgezet en dansen we met een silent disco de nacht in.

Voor iedereen die houdt van een avond lekker eten, leuke en luchtige optredens en een hoop publieksparticipatie is dit een aanrader. Van 25 t/m 30 december zijn ze nog in Amsterdam; 7 t/m 9 januari zijn ze in Haarlem te vinden.

Fotografie: Maud Fernhout

Foto’s zijn gemaakt in opdracht van CLEEFT en kopiëren is niet toegestaan zonder schriftelijke toestemming van de fotograaf. Neem bij vragen contact op met Maud Fernhout (maud.fernhout@cleeft.nl).

Over de auteur:

Alban Mik

Gedurende mijn korte tijd op de toneelschool Utrecht ben ik begonnen met veel theater zien en dat doe ik nog steeds. Ik schrijf bij CLEEFT om zelf mijn denken te scherpen en schrijven te verbeteren. Maar nog het meest in de hoop mensen te interesseren voor theater!
Met de WinterParade collectief lallend de kerst in van 10 stemmen
Google+