Tempest l Bob Dylan l cd recensie l CultuurBewust.nl

Tempest bewijst dat Bob Dylan nog lang niet uitgepraat is

Recensies
  • Header Bob Dylan, Tempest
Tempest bewijst dat Bob Dylan nog lang niet uitgepraat is CLEEFT een beetje. En jij?   Schrijf een recensie!
uit 1 stem
6
RECENSIE
INFORMATIE

Tempest bewijst dat Bob Dylan nog lang niet uitgepraat is

Recensies

Tempest, het vijfendertigste studioalbum van Bob Dylan, laat weten dat de legendarische singer-songwriter nog lang niet uitgesproken is.

Loading+ wishlist

CLEEFT het of niet?

Je moet ingelogd zijn om een recensie te plaatsen.

Maak een profiel aan
Door:  Marijn Meijer | 21/10/2012 @ 20:43
6

Tempest bewijst dat Bob Dylan nog lang niet uitgepraat is

Wie had gedacht dat hij er na al die tijd nog steeds zou zijn? Met Tempest zit de legendarische singer-songwriter Bob Dylan alweer aan zijn vijfendertigste studioalbum. Aangezien zijn carrière de afgelopen jaren een bescheiden renaissance doormaakt, waren de verwachtingen positief. En terecht: ook al zijn de berichten dat Tempest één van zijn beste albums zou zijn, erg overdreven, het is een solide, vermakelijke plaat. Bovendien is het voor het eerst sinds zijn grote comebackalbum uit 1997, Time Out of Mind, dat Dylan echt weer iets te zeggen lijkt te hebben.

Ondanks Dylans ontkenning dat Tempest zijn laatste album is – een gerucht opgeworpen vanwege de titelgelijkenis met Shakespeare’s laatste stuk – staat het vergankelijkheidsthema hoog in het vaandel. “Listen to that Duquesne whistle blowing / Blowing like it’s gonna sweep my world away”, declareert Dylan in de openingstrack, alsof levensveranderende gebeurtenissen in de wereld van Tempest zelfs in gang gezet kunnen worden door iets zo klein en simpel als een treinfluitje. Het album bevat de gebruikelijke klaagzangen over verloren liefde en leven, een lange ballade over het zinken van de Titanic, en zelfs een ode aan de tragisch gestorven John Lennon in de roerende albumsluiter ‘Roll On John’.

Muzikaal solide, doch herhalend

Tempest bevat verschillende instrumenten die niet vaak in moderne populaire muziek voorkomen, zoals de accordeon, viool en dubbelbas. Ook de muziek zelf stoelt op oude vormen als blues, folk en country. Het geluid is dus weinig vernieuwend, maar de muzikanten zijn levendig en professioneel, en hun samenspel is dikwijls interessant. Ze trekken echter nooit overmatig de aandacht: Dylans krakende oude bluesstem staat centraal.

Wel zijn veel nummers erg langdradig: de band speelt doorgaans minutenlang hetzelfde deuntje, terwijl Dylan zijn ellenlange teksten eroverheen zingt. De veertien minuten durende titeltrack doet denken aan zijn lange ballades uit de jaren zestig, maar is helaas minder innemend en hypnotisch. Het enige nummer dat wat muzikale variatie bevat is ‘Duquesne Whistle’, met in de laatste minuut een instrumentale onderbreking gebaseerd op een stevige riff en een simpele jazz gitaar solo aan het eind. Een amusante verrassing, waar Tempest er meer van had kunnen gebruiken.

Verbazend levenslustig

Het meest opvallend aan Tempest is hoe levenslustig en zelfverzekerd de 72-jarige Dylan klinkt. Zijn grote comebackplaat Time Out Of Mind had een depressieve, welhaast suïcidale sfeer. De albums die volgden klonken al positiever, maar vooral Tempest lijkt een overwinningsdeclaratie op deze nihilistische gevoelens. “My mind is cheerful / It’s never fearful / I’ve been down on the killing floor”, kraakt zijn levenswijze stem in ‘Soon After Midnight’. De boodschap is duidelijk. Ondanks de dood en ellende die hij om zich heen ziet is Dylan niet van plan zijn gitaar in de ring te gooien. Hij gaat onvermoeibaar door.

Tempest geeft overtuigend bewijs dat de zelfbenoemde poet laureate of rock ‘n roll – zoals Dylan zich bij concerten graag laat introduceren – zijn talent nog niet verloren heeft. Het merendeel van de pop- en rocklegendes uit de jaren zestig en zeventig, zoals Paul McCartney, de Rolling Stones en David Bowie, zijn ondertussen óf rustig met pensioen gegaan, óf teren enkel voort op vergane glorie. Maar met Tempest rolt Bob Dylans muzikale circus gestaag door – kalm, zelfverzekerd en nog steeds opvallend sterk.

Tempest bewijst dat Bob Dylan nog lang niet uitgepraat is 6 van 10 1

Tempest, het vijfendertigste studioalbum van Bob Dylan, laat weten dat de legendarische singer-songwriter nog lang niet uitgesproken is.

Google+