En ik herinner me Titus Broederland | Auke Hulst | Recensie | CLEEFT

En ik herinner me Titus Broederland

Recensies
  • En ik herinner me Titus Broederland
En ik herinner me Titus Broederland CLEEFT behoorlijk. En jij?   Schrijf een recensie!
uit 1 stem
8
RECENSIE
INFORMATIE

En ik herinner me Titus Broederland

Recensies

De tweelingbroers Broederland wonen in een afgelegen bos, waar ze zich bezighouden met verboden boeken en hun gitaar. Tot een catastrofe hen van huis verjaagt.

Loading+ wishlist

CLEEFT het of niet?

Je moet ingelogd zijn om een recensie te plaatsen.

Maak een profiel aan
Door:  Ghislaine van Drunen | 05/01/2017 @ 20:06
8

‘En ik herinner me Titus Broederland’ van Auke Hulst is een beklemmende roman over broederschap en religie, een poëtische road novel

Dat het niet goed afloopt met Titus Broederland, de broer van de naamloze verteller in de nieuwe roman van Auke Hulst (1975), is al vanaf het begin duidelijk. Titus en ‘brae’, zoals Titus zijn broer in zijn zelfverzonnen taal noemt, zijn tweelingbroers. Met hun vader groeien ze op in een aftands huis in het bos, afgezonderd van de strenggelovige gemeenschap in wiens ogen deze Duivelskinderen er nooit hadden mogen zijn. Het gevaar is nooit ver weg en Hulst maakt de dreiging op iedere bladzijde voelbaar.

Hulst situeert de roman in een vooroorlogs platteland waar alles draait om religie en oliewinning. De broers groeien op in armoede, aan hun lot overgelaten door hun vader, die met de verkoop van het fruit uit de boomgaard in hun levensonderhoud voorziet. Maar ze hebben elkaar. En ze hebben het bos, hun rijk, waar niemand ze wat kan maken en waar ze hele dagen rondbanjeren, als ze niet stiekem verboden boeken lezen in hun bedstee of de – eveneens verboden – platenspeler van hun vader tevoorschijn halen. ‘Muziek was een manier om ons af te zetten tegen een wereld die zich afzette tegen ons […]’

Broederschap

Van de twee is het Titus die zich het meeste afzet, met name tegen hun vader. Zijn broer begrijpt lange tijd niet waarom. Net zoals hij niet begrijpt waarom Titus zoveel woede in zich heeft, waarom hij altijd het gevaar opzoekt. Waarom is Titus niet meer zoals hij? En waarom lijkt hij niet meer op Titus, vraagt hij zich af: ‘Het licht van het kampvuur speelde over trekken die identiek waren aan de mijne en toch zoveel verborgen hielden.’ De broers kunnen niet zonder elkaar en niet met elkaar. Ze vechten bijna dagelijks. Als ze op een dag huis en haard moeten verlaten voor naderend onheil, zijn ze meer dan ooit op elkaar aangewezen.

‘En ik herinner me Titus Broederland’ is een prachtig boek over de haat-liefdeverhouding tussen twee opgroeiende broers in een omgeving waar alles en iedereen gebukt gaat onder de angst voor Gods toorn. Maar naast het ontroerende verhaal is het vooral de poëzie van Hulst die indruk maakt. De elegante zinnen en verfijnde beeldspraak geven de tekst een aangename lichtheid: ‘De zon klom boven het land uit, de bodem wasemde koude adem, de paarden bliezen condenswolken uit hun sidderende neusgaten. De breekbare schemer maakte plaats voor de oppermachtige dag.’ Puur genieten.

En ik herinner me Titus Broederland 8 van 10 1

De tweelingbroers Broederland wonen in een afgelegen bos, waar ze zich bezighouden met verboden boeken en hun gitaar. Tot een catastrofe hen van huis verjaagt.

Google+